Εμφάνιση ενός μόνο μηνύματος
  #1  
Παλιά 21-07-15, 04:21
Το avatar του χρήστη Xenios
Xenios Ο χρήστης Xenios δεν είναι συνδεδεμένος
Administrator
 

Τελευταία φορά Online: 12-11-16 11:12
Φύλο: Άντρας
Αποστολή Απόλλων 11 - 1969-2015



Υπάρχουν κάποιοι περίοδοι στην διάρκεια της ζωής σου, που έχεις την αίσθηση ότι συμμετέχεις σε μια ιστορική στιγμή.

Ίσως η πιο έντονη είναι αυτή που αναφερόμαστε, η νύχτα της 20η προς την 21η Ιουλίου 1969.

Λάτρης του Ιουλίου Βέρν από τα πρώτα χρόνια της ζωής μου και μετά του Άρθρουρ Κλαρκ και του Ισαάκ Ασίμωφ. Ο κριτικός λογοτεχνίας Ντάρκο Σούβιν θεωρεί πως η ΕΦ καθορίζεται από την ψυχολογική επιρροή της ανάγνωσής της. Εγώ ήμουν συνεπαρμένος μαζί της, ίσως γι αυτό περίμενα με τόση αγωνία την μαγική στιγμή, αλλά και όλα όσα προηγήθηκαν ή ακολούθησαν την αποστολή του Απόλλων 11.

Απ’ όσο θυμάμαι από το βράδυ επειδή στην πολυκατοικία που μένω είχαμε μόνο δύο δέκτες τηλεόρασης, είχαν έρθει γείτονες φίλοι και συγγενείς, το σαλόνι μας κατάμεστο. Από το μαγικό κουτί της Grundig που είχαμε τότε, είμαστε όλοι κρεμασμένοι. Θα ήταν αν θυμάμαι καλά η πρώτη ζωντανή σύνδεση της Ελληνικής Τηλεόρασης με το εξωτερικό και όχι ότι ότι εξωτερικό, από την Σελήνη.

Διάφοροι ειδικοί μας έλεγαν ότι η σύνδεση θα γίνει από Ιταλία μέσω Κέρκυρας στην Ελλάδα και όλοι ευχόμαστε να πάει καλά.
Το κλίμα ανάκατο, υπήρχαν πάντα οι συνωμοσιολόγοι, που έλεγαν ότι είναι παραμύθια των Αμερικάνων, αλλά υπήρχε και η υπέργηρη Γιαγιά μου από την Σμύρνη, που δεν μπορούσε να κατανοήσει ότι άνθρωποι θα περπατούσαν πάνω στην Σελήνη της.

Ο χρόνος περνούσε και ξαφνικά τις πρώτες πρωινές ώρες βλέπουμε μια θαμπή εικόνα και τον Έλληνα να μας λέει ότι είναι η σεληνάκατος Αετός, από την Σελήνη.
Η συγκίνηση στο έπακρο. Εκεί αχνοείδαμε τα πόδια του Νηλ Αρμστρονγκ να κατεβαίνει μια υποτιθέμενη σκάλα. Η Γιαγιά επενέβη «Τρελός είναι θα τον ρουφήξει η Σελήνη»

Το τελευταίο άλμα και κάποια λόγια, που αργότερα μάθαμε ότι είπε That's one small step for (a) man, one giant leap for mankind.

Όταν κατέβηκε και ο Μπαζ Όλντριν η κάμερα πέρασε στα χέρια του ενός από τους δύο και επιτέλους βλέπαμε αρκετά καθαρά το άνθρωπο να χοροπηδάει στην Σελήνη.

Απίστευτες στιγμές, απίστευτα μοναδικές συγκινήσεις, αναμνήσεις για να σε συντροφεύουν μια ολόκληρη ζωή.

Όλοι είχαμε σωπάσει λες και μας είχε επιβληθεί η εικόνα πάνω μας.

Η συγκίνηση όλων έκδηλη, ακόμα και οι συνωμοσιολόγοι είχαν καταπιεί την γλώσσα τους.

Αν θυμάμαι καλά η επόμενη σύνδεση ήταν για την αποσελήνωση. Δυστυχώς αυτό το έχασε η NASA γιατί μεσολαβούν τα δύο δευτερόλεπτα, της ταχύτητας του φωτός για να φύγει η εντολή και να γυρίσει. Στις επόμενες αποστολές τον χειρισμό της κάμερας το αναλάμβανε ο τρίτος αστροναύτης που ήταν μέσα στο Απόλλων.

Σ.
__________________
όταν γράφεται η ιστορία της ζωής σου,
μην αφήνεις κανέναν να κρατάει την πένα
Απάντηση με παράθεση